Τίποτα δεν
είναι καινούριο φυσικά, σε αυτό το δίσκο του Jack Penate. Κι όμως τα
πάντα ακούγονται τόσο φρέσκα κι είναι σαν να τα ακούς πρώτη φορά. Για
μένα είναι ο καλύτερος δίσκος του 2009, μέχρι τώρα τουλάχιστον.
Οι λίστες με τα καλύτερα του πρώτου μισού της χρονιάς έχουν πλέον γίνει θεσμός και η αποφυγή τους κατά το σερφάρισμα στο internet είναι τόσο πιθανή όσο και το να περάσει ο Ιούλιος χωρίς καύσωνα!